Poranna rosa wciąż lśniła na pajęczynach rozpiętych między paprociami, gdy Earyn powoli ruszył wzdłuż głębokich odcisków racic przyjaciela. Nie szedł, by go zatrzymać czy zawrócić. Pragnął jedynie pożegnać się z bezpiecznej odległości i życzyć mu powodzenia na dalszą drogę.