Słońce zdążyło już prawie spaść za las.
Nad stawem podnosiły się pierwsze mgły, ale tuż nas samą powierzchnią wody trwał niezwykły ruch. Dziesiątki jaskółek śmigały tuż nad gładką taflą, muskając ją brzuszkami i zostawiając za sobą kręgi na wodzie.
– Clover, zobacz jak nisko! – zawołał Fenris, opychając się drożdżowym ciastem, które zabrał z ganku babci – Dziadek Sylwion mówił, że jak jaskółki tak tańczą, to będzie lało. Ale czemu nie lecą wyżej? Boją się, że deszcz zmoczy im pióra?
Clover usiadła na drewnianym stopniu, a jej długie, rude loki zakołysały się na wieczornym wietrze. Poprawiła sukienkę i spojrzała z mądrą miną na brata:
– Jaskółki są odważne, mały, niczego się nie boją – uśmiechnęła się – Pamiętasz, co doktor Ambroży opowiadał wiosną, jak suszyliśmy pierwsze zioła? Ptaki nie znają się na czarach. One po prostu widzą to, czego my nie dostrzegamy.
Chłopiec usiadł tuż obok i aż otworzył buzię z ciekawości:
– Co takiego?
– Wilgoć – wyjaśniła Clover, wskazując na ptaka, który właśnie wykręcił piruet nad trzcinami. – Ambroży mówił, że przed deszczem powietrze gęstnieje od mikroskopijnych kropelek. Wszystkie te muszki, komary i motyle mają przecież skrzydełka delikatne jak mgiełka. Wilgoć osiada na nich i robią się za ciężkie, żeby latać wysoko. Dlatego latają nisko, tuż nad wodą.
Fenris ze zdziwienia zapomniał żuć, śledząc wzrokiem zwinne ptaki.
– A jaskółki lecą za nimi, bo chcą je zjeść! – zawołał, dumny, że sam na to wpadł.
– Właśnie tak – Clover potargała go po czuprynie. – Latają nisko, bo tam mają podany obiad. W przyrodzie wszystko ma swój sens. Ten ich szalony taniec to po prostu znak, że zaraz porządnie popada.
🏡 DOŁĄCZ DO NASZEJ LEŚNEJ RODZINY! 💌
Zostaw swój adres e-mail i usiądź z nami przy wspólnym, leśnym stole. W każdą niedzielę rano dostaniesz ode mnie list. Usiądź wygodnie, rozgość się i odpocznij. Jesteś tu zawsze mile widziany💗
Przesyłam ciepłe iskierki!
Elena 🌿
Odkryj więcej z Las z Mchu i Paproci
Zapisz się, aby otrzymywać najnowsze wpisy na swój adres e-mail.
Witaj pod naszym bezpiecznym dachem! Zostaw po sobie dobre słowo i ciepłą iskierkę. U nas każdy wędrowiec jest mile widziany. Rozgość się! 🌿